HAPPY EVERYDAY !!

วันนี้มีเรื่องอยากจะมาบอกเล่า เกี่ยวกับแรงบันดาลใจใหม่ ๆ ค่ะ  เนื่องจากวันก่อน ไปเรียนที่ JHIA ซึ่งเป็นครั้งที่สองของการเรียน สำหรับ Basic Class เพราะเป็นครั้งที่สองแล้ว ดังนั้นจึงมีการบ้าน  ส่วนตัวตอนอยู่บ้าน มีปัญหากับการทำการบ้านของตัวเองมาก  โดยอ้างเหตุผลที่ทำให้ตัวเองไม่รู้สึกผิดว่า "เป็นเราศิลปิน"  ทำอะไรมันต้องมีอารมณ์ร่วม แต่ที่ทำการบ้านล่าช้า เพราะอารมณ์ศิลปินมันไม่มา  นั่นไง  ว่าไปนั่น ... จนกว่าจะทำการบ้านเสร็จ ก็สามวันก่อนถึงวันเรียน  จนวันไปเรียน พร้อมหน้าพร้อมตากับเพื่อน ๆ ร่วมชั้น  ได้เห็นเพื่อน ๆ เห็นผลงานเพื่อน ๆ ที่ทำมา รวมทั้งผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ ของเพื่อนร่วมชั้น ทีนี้ตัวงออย่างกะกุ้งต้มเลย เพราะหันมาดูพุง เฮ้ย .. ผลงานตัวเองแล้ว เรารู้อยู่แก่ใจเลย ว่าเราเองก็ทำ ๆ ไปให้เสร็จ ๆ  อันที่พยายามก็สวยเชียว แต่อันที่เพิ่งทำเสร็จนี่ พูดเลยไม่ได้เรื่อง  แม้จะได้รับคำชมจากคุณครูว่า โอเค สวยดี พยายามต่อไปนะ ไฮ้ !! แต่เมื่อรู้อยู่แก่ใจ อย่างไรมันก็ไม่ใช่ พอรู้สึกตัวก็เริ่มหาเหตุผลให้ตัวเองใหม่  ว่านี่ลงทุน ทั้งเงินและเวลา ซื้อตั๋ว

อยู่ ๆ ก็กลายเป็นสาวเบอร์นี่น่าไปซะแระ  เรื่องมีอยู่ว่า คุยกับแม่เล่น ๆ ว่าอยากได้จักรใหม่ ทั้งที่เป็นแค่การคุยเล่น ๆ  และคุยมานานแล้ว แต่อยู่ดี ๆ แม่ก็ยอมซะงั้น เลยเป็นที่มาของจักรตัวนี้ค่ะ ตอนฟังราคาแม่สลบ แต่ตอนนี้คิดว่าคงหาวิธีคืนชีพขึ้นได้ด้วยตัวเองแล้วค่ะ  ครั้งแรกที่ได้ลองให้เบอร์นี่น่า มันเป็นรุ่นที่เก๊าาาเก่ามาก ๆ ค่ะ  เป็นของแม่ของคุณผู้ชายที่บ้าน .. ไปบ้านท่านเราก็ไม่นิ่งดูดาย  หยิบเข็ม หยิบด้าย เหยียบจักรท่านเล่น ... ^^  ตอนนั้นรู้สึกว่าเบอร์นี่น่าเสียงเพราะจังเลยแฮะ เย็บนิ่มและลื่นมาก ๆ  ทั้งที่เป็นจักรเก่า ไม่ค่อยได้ใช้ แอบประทับใจ แต่ก็ไม่แปลกใจมาก  เพราะปั้มตราไว้ชัดเจนว่า Swiss made แอบรักเบา ๆ ในใจ  จนได้ไปเข้า workshop ของคุณมาซาโกะ เมื่อครั้งมาเยือนเมืองไทยเมื่อปี 2013 เพราะทาง Bernina เข้ามาเป็นสปอนเซอร์ เลยแอบได้ยินเสียงจักรแบบนี้อีกแล้ว  แอบปลื้ม แอบรักไปเบา ๆ เหมือนเช่นเคย  มาได้ลองเหยียบจริง ๆ จัง ๆ ที่ร้าน Pretty Quilt ร้านควิลท์น่ารัก ๆ ของครูที่น่ารัก ๆ  อย่าง "ครูนิคกี้" ค

ทั้งสัปดาห์มานี้ ค่อนข้างจะงุนงงกับตัวเองนิดหน่อยค่ะ  เนื่องจากมีหลายอย่างที่ต้องทำ หลายอย่างที่ต้องทำนี้ คือต้องเย็บการบ้านส่ง  มีทั้งการบ้านงานมือ และการบ้านงานจักร แต่ก็ไม่ทำ อะไรกับตัวเองก็มิทราบ  วัน ๆ อยู่แต่ในห้องผ้าก็จริง แต่ก็เปล่าค่ะ เย็บอะไรไม่รู้เรื่อยเปื่อย  แต่ถามว่ามีความสุขมั้ย? ที่ได้เย็บเรื่อยเปื่อย อยากบอกเลยว่า มีความสุขมาก  แต่ตอนนี้เริ่มจะลน ๆ เพราะคิดถึงการบ้านทีไร แล้วก็ .... สยอง  เป็นอาร์ทติสนี่ มันก็เหนื่อยนะคะ ฟิลไม่มา งานไม่เดินซะงั้น =*=  งั้นก็ดองเค็มการบ้านต่อไปค่ะ  ... ^^ วันนี้เย็บอะไรเรื่อยเปื่อยอีกแล้ว เลยเอามามาฝากเป็นไอเดียนิดหน่อยค่ะ  หวังว่าทุกท่านที่แวะมาชม คงจะได้ใช้ประโยชน์บ้างนะคะ  * ออกตัวอีกแล้วว่าไม่เก่งนะคะ เพิ่งหัดทำ อยากคาดหวังอะไรยาก ๆ ล่ะค่ะ ^^  เริ่มกันที่ เลือกผ้าที่ชอบมาซัก 5 ชิ้นค่ะ วันนี้ขอใช้ผ้าของคุณ มาซาโกะ  ด้วยที่ว่าวันก่อนจัดลิ้นชักคุณมาซาโกะ (ในนั้นจะมีแต่ผ้าของคุณเค้าค่ะ)  เลยเห็นว่า มีผ้าทอที่ไม่ได้แตะเลยเยอะมาก ส่วนตัวแล้วไม่ปิ้งผ้าทอเลยค่ะ เลยไม่เคยเอาออกมาใช้ วันนี้ขอ

สวัสดีค่ะทุกท่าน  อยู่ดี ๆ ก็อยากเปิด Blog ขึ้นมา เหตุผลจริง ๆ มีไม่มาก และไม่ได้ซับซ้อนอะไร  แค่อยากจะเขียนเล่าอะไรให้เป็นเรื่องเป็นราว มากกว่าการบ่น ๆ เวิ่นเว้อ สเตตัสใน facebook  เพราะคิดว่า เดี๋ยวเวลาผ่านไป การเรียกดูโพสเก่า ๆ  มันคงเป็นเรื่องที่ทำได้ยาก เหตุผลก็ประมาณนี้แหละค่ะ =^--^=  เกี่ยวกับ Blog แห่งนี้ อยากจะเก็บเรื่องราวของงานผ้าที่รักเอาไว้  พร้อมกับถ่ายทอดเรื่องราวเล็ก ๆ น้อย ๆ ในชีวิตประจำวันค่ะ  อ้อ ! อีกจุดประสงค์อ้อม ๆ ค่ะ คือ อยากจะมีแรงบันดาลใจ ในการทำงานด้วย  เพราะอยากกดดันตัวเองว่า ควรมีอะไรมีอัปเดตใน Blog บ้าง ประมาณนั้น  ต้องออกตัวแรง ๆ ไว้ก่อนนะคะ ว่าไม่ได้เก่งอะไรเลย  เป็นมือใหม่กิ๊ก ๆ เกี่ยวกับงานผ้าเลยค่ะ  เอาเป็นว่า ขอเติบโตไปกับ Blog แห่งนี้แล้วกันค่ะ =^--^=  วันนี้วันดีเปิดตัว Blog เลยอยากจะแชร์ how to ง่าย ๆ  ตามความสามารถของเจ้าของบ้านหลังนี้ค่ะ  (อันนี้ได้มาจากเว็บไซต์ต่างประเทศค่ะ) // เค้าจะมาฟ้องเรามั้ยนะ :3 -- มาทำที่รองแก้วกันเถอะ -- How to ที่รองแก้ว ค่ะ  สิ่งที่ต้องเตรียม  1. ผ้า ขนาด 5 * 5 นิ้