บ่นนิด ๆ แล้ว อวดหน่อย ๆ // My first quilted speedy bag

หายไปหลายวัน ช่วงนี้ยุ่งมาก ๆ ตัวก็ยุ่ง ใจก็ยุ่ง (มาก ๆ)

กำลังเตรียมตัวจะย้ายบ้านไปอยู่ในจังหวัดที่เป็นบ้านเกิดค่ะ 

เล็ก ๆ เงียบ ๆ ย้ายไปที่ ที่เล็กลง แต่คิดว่า ความสุขคงเพิ่มขึ้นอย่างแน่นอน 

แต่คิดถึงเรื่องจะย้ายบ้านทีไรก็แอบมีเรื่องให้เครียดตะหงิด ๆ ตามมาเสมอ 

แต่อะไรจะเกิด มันก็คงต้องเกิดมั้งน๊าาาา >^< หวังว่าทุกอย่างจะผ่านไปได้ด้วยดีค่ะ

ตามแผนคือย้ายกลับบ้าน กลางเดือนนี้ แล้วสิ้นเดือนต้องไปต่างประเทศอีก 2 เดือน 

เอาเข้าจริง ๆ ก็คงไม่มีเวลาได้รื่นเริงกับบ้านใหม่เท่าไหร่

เพราะต้องเดี๋ยวเดียวก็ต้องไกลบ้านอีก คิดถึงเรื่องต้องไปไหนทีไร ก็อดห่วงไม่ได้

ไหนจะต้องจากแมว สิ่งมีชีวิตอันเป็นที่รัก ไหนจะคิดถึงเตียง คิดถึงหมอน 

หรือว่ายึดติดไปรึเปล่าก็ไม่รู้นะ ??

มนุษย์มักไม่ค่อยพอใจในสิ่งที่ตนมี บางคนอาจจะชอบไปเที่ยว ไปที่สวย ๆ เจอเพื่อนใหม่ ๆ 

แต่ส่วนตัวแล้ว ไม่ใช่เลย อยากอยู่แต่บ้าน อยู่ในพื้นที่ที่เป็นของตัวเอง 

เพื่อนชอบแซวเสมอว่า อยู่ไปได้ยังไง น่าเบื่อ? ก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ก็คิดในทางกลับกันว่า 

เค้าไปเที่ยวแล้วสนุกยังไงนะ อยู่บ้าน นอนกอดกับแมวสบายใจออก จะอ่านหนังสือ 

จะเย็บผ้า จะกินขนม อะไรยังไง ก็มีความสุข แต่ก็นะ เมื่อต้องไป ก็ต้องไป 

living the moment แล้วกันนะ ^^ 

ช่วงนี้ไม่ค่อยได้เย็บผ้าจริง ๆ จัง ๆ เท่าไหร่ เพราะวุ่น ๆ อยู่กับการเก็บของ 

พอเริ่มอึน ๆ กับการเก็บของลงกล่อง ก็มาจับเข็มแป๊บ พอเป็นกำลังใจ 

วันนี้เลยทำเสร็จมาหนึ่งใบค่ะ ใบนี้ทำเพราะต้องส่งคุณครู 

รูปทรงที่ค่อนข้างจะคุ้นตาเลยทีเดียวใช่มั้ย?? เป็นใบแรกที่ทำทรงนี้เลยค่ะ 

ใบนี้เป็นการบ้านงานจักรค่ะ (คือประกอบจักร และควิลท์ด้วยจักรค่ะ)

ความยากของกระเป๋าใบนี้คือการกุ๊นเชือก อยากบอกว่ากุ๊นได้เน่ามาก 

แต่ก็ลักไก่โดยการสอยมือเข้าช่วย (มันต้องมีบางแหละนะ >< )

ตอนเข้ากระเป๋า เลาะไปสามรอบ แต่ได้คำแนะนำที่ดีจากรุ่นพี่ท่านหนึ่ง 

คือ คุณริน แห่งร้าน Sisterquilt // ขอขอบคุณมา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ 

เลยตั้งใจทำใหม่ ผลออกมาก็ชื่นใจขึ้นเลยค่ะ 

ตรงส่วนของการต่อ patchwork เรียกว่าลาย Flying Geese ต่อด้วยเทคนิค Paper Piecing ค่ะ 

อยากบอกว่าภูมิใจกับการต่อ paper piecing มาก เพราะตอนทำเป็นครั้งแรก (เมื่อนานมาแล้ว)

คือความตั้งใจ และการพยายามศึกษาด้วยตัวเองค่ะ (ทั้งทีปกติเป็นคนเข้าใจอะไรยาก 

ตอนนั้น คือเปิดหนังสือ แล้วทำได้ คือไม่อยากจะเชื่อ ช้านนนเข้าใจแบบไม่ต้องมีใครอธิบาย) :P

 ดูหน้าเต็มหน่อยนะ

จริง ๆ อยากบอกว่า ก็ไม่ค่อยพอใจจะผลงานตัวเองเท่าไหร่ 

ถ้าเต็ม 10 คงให้ 6 เพราะเป็นอะไรที่ต้องอาศัยการฝึกฝนอีกเยอะ อยากทำให้เนี๊ยบกว่านี้ 

เห็นของรุ่นพี่หลาย ๆ คน เนี๊ยบมาก จะพยายามกดดันตัวเองต้องไป 

แต่ถามว่าใบนี้รักมั้ย? รักซิ อะไรทำเองก็รักหมดนะ <3 

เพราะใช้เวลาอยู่ด้วยกันตั้งนานนี่นะ ^^ เห่อมากจนตอนนี้จัดของลงกระเป๋าเรียบร้อยแล้วแหนะ 

 ลาไปด้วยภาพนี้ จะได้เห็นรูปคนถ่ายด้วย ไกล ๆ โน่นด้วย

ขอบคุณที่ติดตามค่ะ

"มีความสุข ทุก ๆ วัน"