When i found my unfinished project // เจอบล็อคที่ต่อไม่เสร็จ ... โชคดีจัง :D
สวัสดีค่ะ กลับมาด้วยความร่าเริง ดูเหมือนฝนจะไม่ตกเหมือนเมื่อช่วง 2 สัปดาห์ก่อนแล้ว แอบคิดถึงอยู่เหมือนกันแฮะ แต่เมื่อสายลมแห่งทิศตะวันออกเฉียงเหนือ มาเยือน มันก็ทำให้รู้สึกอบอุ่นอย่างประหลาด จริง ๆ ความสุข กับความทุกข์ มันก็อยู่ที่แค่เราจะมองนี่เองนะ ---- ว่าแล้วก็กลับมาที่เรื่องเย็บ ๆ กันต่อ เมื่อวันก่อน พยายามรื้อ ๆ หาอะไรซักอย่าง (จำไม่ได้) อยู่ดี ๆ ก็เจองานที่ต่อไม่เสร็จ เป็นช่วงที่เข้าวงการงานผ้าใหม่ ๆ เลยค่ะ สมัยยังไม่รู้เรื่องอะไร แม้แต่การเผื่อเย็บ 0.7 เซนติเมตร เพราะลอง ๆ วัดดู พบว่าไปเผื่อเย็บ 1 เซนติเมตร เป็นโปรเจ็คชาร์มแพ็คค่ะ จำได้ว่า เอาติดตัวไปเย็บมือ เมื่อครั้งต้องติดตามคู่หมั้นไปทำธุระ ที่ต่างประเทศ ข้อดีของการเย็บมือ คือมันเอาไปได้ทุกที ทำได้ทุกแห่ง -- เหมือนกับที่พูดคุณมาซาโกะซินะ -- อีกอย่าง ทุกครั้ง ที่มองเห็นงานที่ทำ ก็ระลึกไปได้ว่า ตอนนั้น ทำอะไรอยู่ไหน ไม่ใช่แค่ว่า นั่งเป็นหนูถีบจักรอยู่บ้านค่ะ แอบนึกถึงตัวเอง นั่งเย็บ ๆ แบบเขิน ๆ ขณะที่คนอื่นคุยธุระเคร่งเครียด (ฮ่า ๆ) ตอนนั้นต่อมือไว้ ประมาณค