HAPPY EVERYDAY !!

สิ่งที่ยากที่สุด  คือสิ่งที่ใจ ไม่อยากทำ --- สวัสดีทุกท่านที่แวะผ่านมานะคะ  งานเสร็จแล้ว เลยรีบมาอัปเดตให้ชม อย่างที่เคยบอกไปเรื่องบล็อคก่อนๆ นี้ ว่าปีนี้ พยายามจะไม่ทำชิ้นงานใหม่  แต่จะพยายามเอางานที่ค้างไว้นานแล้ว  มาทำต่อให้เสร็จ  (เหมือนๆ จะบังคับตัวเองอยู่หน่อยๆ) จริงๆ มีงานอยู่ 4-5 งานเห็นจะได้ค่ะ  พอตั้งใจไว้อย่างนั้น  ก็พบว่ามีแรงฮึดมากขึ้น ยิ่งพอเห็นงานที่ค้างมาหลายๆ ปี เสร็จสมบูรณ์ได้ซักที มันก็เลยจะ Happy มากๆ ด้วยค่ะ  โพสนี้อาจจะรูปน้อยหน่อยนะคะ เพราะเป็นงานที่ค้างมานาน  ไม่ค่อยได้มีรูป ที่เก็บไว้ระหว่างทำเท่าไหร่เลยค่ะ  ขนาดงานอยู่ที่ 42 x 42 นิ้วค่ะ  ผืนนี้เอามาต่อ Border เพิ่มแล้วก็ quilt ค่ะ  จริงๆ ก็แอบขี้เกียจอยู่หลายวัน  เพราะต่อ Border เสร็จแล้ว  กว่าจะได้เริ่ม quilt ก็กินเวลาไป สัปดาห์กว่าๆ เลยค่ะ  ตัว patchwork ที่ต่อไว้ จะเป็นสีชมพูโทนโรแมนติค แต่พอเอา Border สีสันสดใสมาเพิ่ม  ก็รู้สึกว่าเป็นตัวเองมากขึ้นเยอะเลยค่ะ  Patchwork อันนี้เป็น Simple Irish Chain ค่ะ และก็กางแขนกางขา ออกไปซะยาวยืดเ

อยากทำทุกอย่างให้เหมือนปกติ แม้ว่าใจจะรับรู้อยู่ทุกขณะว่า  มันช่างไม่ปกติ เอาซะเลย  ------ สวัสดีวันอาทิตย์ดี ๆ ค่ะ  ช่วงนี้ฝนที่บ้านมักจะแอบตกตอนที่หลับไปแล้ว อดได้ฟังเลยเสียงเพราะ ๆ เลยนะเนี่ย  ใกล้หน้าฝนมาทุกที ก็รู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูกเลยค่ะ  เวลาที่ฝนตก มักจะรู้สึกว่า สมองลื่นไหลกว่าปกติ  คิดอะไรออกขึ้นเยอะเลย วันนี้มีกระเป๋ามาอวดค่ะ  จริง ๆ มีขึ้นกระเป๋าไว้ก่อนแล้วหนึ่งใบ ทำให้พี่สะใภ้ แต่รอให้เจ้าตัวมาดูก่อน ว่าต้องการสายแบบไหน เลยทำอีกใบให้ตัวเอง  เพราะมีพี่สาวมายุว่า ให้ทำอีกใบเถอะ ทำกระเป๋าสนุกน๊าาา  เอาอีกแระ อย่าให้ยุ... เลยฮึดมาอีกใบ  ใครมาเห็นอาจจะผิดหวัง เพราะมันก็แค่กระเป๋าง่าย ๆ  แต่คราวนี้รู้สึกว่ามีสมาธิกว่าแต่ก่อนเยอะ  ทำแล้วไม่หงุดหงิดตัวเองดี ทำเรื่อย ๆ  อาจจะว่าช่วงนี้ใจไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัว  เลยทำเรื่อย ๆ ไม่คาดหวัง เสร็จเมื่อไหร่ก็เมื่อนั้น จริง ๆ อยากทำอะไรพิสดาระนะคะ แต่รอซ้อมมือก่อนแล้วกันค่ะ  มาชมกระเป๋าดีกว่าเนอะ  มันก็แค่ Tote Bag ธรรมดา  เพียงแต่ว่าเพิ่มความเป็นตัวเองเข้าไป 

ในวันที่โลกสดใส หัวใจก็เบิกบาน -------- กลับมาอย่างด่วน หลังจากเห่อโต๊ะเย็บผ้าตัวใหม่  ก็ได้เวลาคลอดผลงานซักทีนะคะ ใครที่ติดตามกันส่วนตัว ก็อาจจะจำได้ว่าเคยโชว์ผ้าผืนนี้  น่าจะเมื่อ 2 ปีก่อนได้ค่ะ  ตอนนี้ก็เป็นชิ้นงานที่เสร็จสมบูรณ์ซักทีนะคะ  งานผ้าโชว์นี่ นับกันเป็นวันไม่ได้เลยนะเนี่ย มันต้อนับกันเป็นปี  หน้าตาเป็นไงน๊าาา เชิญรับชมค่ะ  แต่นแต๊นนน .... เย้ ๆ ๆ  ผลงานชิ้นนี้อาจจะต่างไปจากที่เคยทำ ด้วยสีของโทนผ้าที่ใช้  ซึ่งจริง ๆ แล้ว ผลงานชิ้นนี้คืองานที่เริ่มทำใหม่ ๆ  ตอนที่ยังไม่ทราบเรื่องสไตล์ของโทนสีที่ชอบเท่าไหร่ค่ะ  และอยากใช้สีนี้ เพราะอยากเคยคิดอยากจะเอามาใชว์ในบ้าน ในช่วงที่เวลาหนาวมาเยือนค่ะ มันคงเข้ากับบรรยากาศสุด ๆ ไปเลย ชื่อคอลเลคชั่นของผ้าที่ใช้ คือ  Snowman Gatherings by Primitive Gatherings for Moda ค่ะ   (ท่านไหนที่สนใจ charm pack ชุดนี้ และชุด ขาวล้วน แวะชมที่ www.craftykatz.com นะคะ จะมีผ้าที่ใช้ทำงาน และอุปกรณ์จำหน่ายเสมอ ๆ ค่ะ ) ว่ากันด้วยเรื่องแพทเทิร์น อันนี้เป็นแพทเทิร์นฟรีนะคะ สามารถเข้าไปชมดาว์นโ

โกรธ คือ โง่  โมโห คือ บ้า !! ------ สวัสดีค่ะ มิตรรักทุกท่าน  วันนี้อยากจะมาโชว์โต๊ะที่คุณสามีทำให้ค่ะ  เริ่มเรื่องมากจากว่า วันก่อนเห็นในเน็ตแว๊บ ๆ เกี่ยวกับการทำโต๊ะเย็บผ้า Sewing table  by Late Night Quilter ตามลิงค์เลยนะคะ  ที่เมืองนอกเค้าจะมีโต๊ะเย็บผ้าแบบมีหลุมสำหรับใส่จักรขายโดยเฉพาะเลยนะคะ เคยเข้าไปดูตามเว็บต่าง ๆ เหมือนกัน ถามว่าจำเป็นมั้ย? ถ้าทำงานผ้าโชว์ผืนใหญ่ ๆ ก็คิดว่าจำเป็นนะคะ มันสะดวกเวลาที่เราต่องานผืนใหญ่ ต่อใยเข้าด้วยกัน หรือแม้แต่การทำ FMQ ค่ะ ก่อนหน้านี้คิดจะไปสั่งทำโต๊ะเหมือนกันค่ะ แต่เสียดายเงิน คิดไปคิดมา เลยเอาไว้ก่อนดีกว่า แต่พอมาเห็นลิ้งค์ ก็อ๊ะ !! ถ้ามันจะง่ายขนาดนี้ เจาะเอาเลยแล้วกันนะ :)  ว่าแล้วก็อ้อนคุณสามีมาทำให้จนได้ค่ะ  เริ่มแรกเลยก็วัดขนาดจักรของเรานะคะ  ที่บ้านซื้อโต๊ะทานข้าวมาเป็นโต๊ะเย็บผ้าค่ะ  ไม้เป็นไม้ยางพารา ทั้งหนา และ หนักมาก  แต่รักมาก เพราะเป็นคนเหยียบจักรเร็ว ๆ แล้วมันไม่ไหวติงเลย เจอโต๊ะเบา ๆ นี่ ดิ้นกระจายค่ะ  เบอร์นี่น่าลูกรัก มีหลุมหลบภัยแล้ววว  อุปกรณ์ต้องพร้อม ใช้ไม่กี่อย่างเองน

I must be strong and carry on.  'Cause I know I don't belong, here in heaven. ------ สวัสดีค่ะ ทุกท่าน  เหมือนว่าจะหายไปนานเลยรึป่าวนะ ?  จริง ๆ ไม่ได้หายไปนาน แต่ไม่ได้เย็บผ้านานมากกว่า  ช่วงที่ผ่านมาเกิดเรื่องสำคัญขึ้นในชีวิต  นั่นคือการสูญเสียญาติผู้ใหญ่ที่เคารพมาก ๆ ไป  ชีวิตมันก็ต้องเป็นไปแบบนี้ แต่ด้วยความที่ไม่ได้ทันตั้งตัวซักเท่าไหร่ เลยรู้สึกเหวอ ๆ ไปมาก แทบใช้ชีวิตปกติไม่ได้เลยในช่วงแรก ตอนนี้ก็ผ่านไปเดือนนึงแล้ว ทำใจได้มากขึ้นแล้วค่ะ  ชีวิตต้องไปต่อ และเชื่อว่าซักวัน เราคงได้เจอกันอีก ขอเป็นกำลังใจให้แก่สิ่งมีชีวิต ทุกสิ่งบนโลกนี้ค่ะ (เกี่ยวมะ?) กลับมาที่เรื่องงานผ้าต่อ หลายครั้งที่พยายามหาอะไรทำเพื่อบำบัดจิต  แต่เมื่อความรู้สึกที่มันอยู่เหนือเหตุผล เลยทำให้ทุกสิ่งต้องหยุดนิ่ง เผลอไผลให้ความรู้สึกมันควบคุมทุกอย่างไป แต่พอเริ่มมีสติ ก็สามารถกลับมาสู่โลกแห่งความเป็นจริงได้ จริงเป็นที่มาของงานชิ้นแรกที่ได้เริ่มเย็บ หลังจากขลุกกับความเศร้ามาซักพักค่ะ  (วันนี้เขียนบล็อกแปลก ๆ จัง คนอ่านจะงงมั้ยเนอะ ??)  ขอบคุณพี่สาวใจดี ที่

ก็ไม่รู้เหมือนกันนะ ว่ารักเป็นแบบไหน... แต่ก็รัก ในแบบที่รู้สึกว่ารักนี่แหละ ----  สวัสดีเดือนแห่งความรักค่ะ  ปีนี้ผ่านไปไวจริง ๆ แฮะ  เผลอแป๊บเดียว ก็มาทักทายกันในเดือนที่ 2 ซะแระ  ปีนี้ยังไม่ได้เริ่มทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลยค่ะ  ทั้งที่ตอนแรกสัญญากับตัวเองไว้แล้ว ว่าจะเย็บผ้าผืนใหญ่ให้ได้ซัก 10 ผืน  นี่ผืนแรกก็ยังไม่เสร็จ แต่จะเอามาอวดซะงั้น  อยากจะมีข้ออ้างดี ๆ กับตัวเองว่า ปีนี้ปีดี งานเยอะ งานยุ่ง งานคือเงิน เงินคือผ้าใหม่ ๆ อะไรแบบนั้น เลยต้องแบ่งเวลาบางส่วนไปกับการทำงานรับใช้เจ้านายส่วนตัวค่ะ  แต่ก็มันไม่ได้เหนื่อยมาก พอมีเวลาแว๊บ ๆ มาถีบจักรได้บ้างค่ะ  เคยถามตัวเองหลาย ๆ ครั้งว่าจริง ๆ เราชอบทำงานแบบไหน?  จนมาได้คำตอบชัด ๆ แน่ ๆ ว่า ชอบทำงานผ้าโชว์ ผ้าห่มค่ะ  ไม่ชอบงานกระเป๋าเอาซะเลย นี่ก็ดองงานครูอยู่  คือความรู้สึกมันไม่ไปด้วยกัน ไม่อยากทำ ไม่สนุก เยอะ จุกจิก  เวลาทำกระเป๋าก็คิดว่า เมื่อไหร่จะเสร็จเนี่ยยยยยย..... ท้อ ๆ ๆ ๆ  แต่เวลาทำงานผ้าโชว์ กลับอยากเห็นมันเสร็จเร็ว ๆ จะไม่ไหวแล้วววว ทำ ๆ ๆ ๆ ๆ มีความสุขจริง ๆ นะคะ เ