HAPPY EVERYDAY !!

สิ่งที่ยากที่สุด  คือสิ่งที่ใจ ไม่อยากทำ --- สวัสดีทุกท่านที่แวะผ่านมานะคะ  งานเสร็จแล้ว เลยรีบมาอัปเดตให้ชม อย่างที่เคยบอกไปเรื่องบล็อคก่อนๆ นี้ ว่าปีนี้ พยายามจะไม่ทำชิ้นงานใหม่  แต่จะพยายามเอางานที่ค้างไว้นานแล้ว  มาทำต่อให้เสร็จ  (เหมือนๆ จะบังคับตัวเองอยู่หน่อยๆ) จริงๆ มีงานอยู่ 4-5 งานเห็นจะได้ค่ะ  พอตั้งใจไว้อย่างนั้น  ก็พบว่ามีแรงฮึดมากขึ้น ยิ่งพอเห็นงานที่ค้างมาหลายๆ ปี เสร็จสมบูรณ์ได้ซักที มันก็เลยจะ Happy มากๆ ด้วยค่ะ  โพสนี้อาจจะรูปน้อยหน่อยนะคะ เพราะเป็นงานที่ค้างมานาน  ไม่ค่อยได้มีรูป ที่เก็บไว้ระหว่างทำเท่าไหร่เลยค่ะ  ขนาดงานอยู่ที่ 42 x 42 นิ้วค่ะ  ผืนนี้เอามาต่อ Border เพิ่มแล้วก็ quilt ค่ะ  จริงๆ ก็แอบขี้เกียจอยู่หลายวัน  เพราะต่อ Border เสร็จแล้ว  กว่าจะได้เริ่ม quilt ก็กินเวลาไป สัปดาห์กว่าๆ เลยค่ะ  ตัว patchwork ที่ต่อไว้ จะเป็นสีชมพูโทนโรแมนติค แต่พอเอา Border สีสันสดใสมาเพิ่ม  ก็รู้สึกว่าเป็นตัวเองมากขึ้นเยอะเลยค่ะ  Patchwork อันนี้เป็น Simple Irish Chain ค่ะ และก็กางแขนกางขา ออกไปซะยาวยืดเ

คงจะคิดถึง อยู่ไม่น้อย --- สวัสดีทุกท่านที่แวะผ่านเข้ามานะคะ งานเสร็จแล้ว เลยรีบกลับมาอัปเดตค่ะ โพสนี่จะเป็นโพสที่เขียนขึ้นมาล่วงหน้า  แล้วจะกด Publish ทีหลัง เหตุที่ต้องทำอย่างนั้น เพราะ Quilt ผืนนี้ จะถูกมอบเป็นของขวัญ แด่หลานคนใหม่  ที่เพิ่งลืมตาดูโลก เมื่อเดือนที่แล้ว  แต่เพราะพอทำเสร็จแล้ว ก็อยากรีบโพส เพราะกลัวว่า ความรู้สึกที่อยากโพสจะหายไปซะก่อน  แต่ก็ต้องรอส่งมอบก่อน ถึงจะโพสอวดได้  Baby Quilt ผืนง่ายๆ ที่ไม่อยากให้มี Detail เยอะ  ลายก็พยายามให้ดูอ่อนหวาน เรียบๆ แต่อบอุ่นค่ะ  Quilt ผืนนี้ ขนาด 38 * 44 นิ้วค่ะ ตอนแรกคิดอยู่ว่า จะเอา  Border สีอะไรดีน๊าาา  คิดไว้ในใจคือ ประมาณ ชมพูตุ่นๆ  แต่ก็เข้าห้องผ้า แล้วเจอลายนี้ คือคิดว่าใช่เลย ต้องอันนี้แหละ  พอตัด Border ผ้าเหลือ พอดีสำหรับ Backing ด้วย แบบว่า พอดีเป๊ะ เลยรู้สึกว่าตัดสินใจไม่ผิด เลยจริงๆ ค่ะ  เห็นผลงานๆ หลายๆ ท่าน ก็มักจะใช้ Backing ลายเดียวกับ Border มันก็เข้าท่าดีเหมือนกันนะคะ  แต่สำคัญ คือ ดีใจมาก ที่จัดการผ้าหมดไปอีก 1 ลาย  ผ้ากุ๊นใช

อยากทำทุกอย่างให้เหมือนปกติ แม้ว่าใจจะรับรู้อยู่ทุกขณะว่า  มันช่างไม่ปกติ เอาซะเลย  ------ สวัสดีวันอาทิตย์ดี ๆ ค่ะ  ช่วงนี้ฝนที่บ้านมักจะแอบตกตอนที่หลับไปแล้ว อดได้ฟังเลยเสียงเพราะ ๆ เลยนะเนี่ย  ใกล้หน้าฝนมาทุกที ก็รู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูกเลยค่ะ  เวลาที่ฝนตก มักจะรู้สึกว่า สมองลื่นไหลกว่าปกติ  คิดอะไรออกขึ้นเยอะเลย วันนี้มีกระเป๋ามาอวดค่ะ  จริง ๆ มีขึ้นกระเป๋าไว้ก่อนแล้วหนึ่งใบ ทำให้พี่สะใภ้ แต่รอให้เจ้าตัวมาดูก่อน ว่าต้องการสายแบบไหน เลยทำอีกใบให้ตัวเอง  เพราะมีพี่สาวมายุว่า ให้ทำอีกใบเถอะ ทำกระเป๋าสนุกน๊าาา  เอาอีกแระ อย่าให้ยุ... เลยฮึดมาอีกใบ  ใครมาเห็นอาจจะผิดหวัง เพราะมันก็แค่กระเป๋าง่าย ๆ  แต่คราวนี้รู้สึกว่ามีสมาธิกว่าแต่ก่อนเยอะ  ทำแล้วไม่หงุดหงิดตัวเองดี ทำเรื่อย ๆ  อาจจะว่าช่วงนี้ใจไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัว  เลยทำเรื่อย ๆ ไม่คาดหวัง เสร็จเมื่อไหร่ก็เมื่อนั้น จริง ๆ อยากทำอะไรพิสดาระนะคะ แต่รอซ้อมมือก่อนแล้วกันค่ะ  มาชมกระเป๋าดีกว่าเนอะ  มันก็แค่ Tote Bag ธรรมดา  เพียงแต่ว่าเพิ่มความเป็นตัวเองเข้าไป 

ในวันที่โลกสดใส หัวใจก็เบิกบาน -------- กลับมาอย่างด่วน หลังจากเห่อโต๊ะเย็บผ้าตัวใหม่  ก็ได้เวลาคลอดผลงานซักทีนะคะ ใครที่ติดตามกันส่วนตัว ก็อาจจะจำได้ว่าเคยโชว์ผ้าผืนนี้  น่าจะเมื่อ 2 ปีก่อนได้ค่ะ  ตอนนี้ก็เป็นชิ้นงานที่เสร็จสมบูรณ์ซักทีนะคะ  งานผ้าโชว์นี่ นับกันเป็นวันไม่ได้เลยนะเนี่ย มันต้อนับกันเป็นปี  หน้าตาเป็นไงน๊าาา เชิญรับชมค่ะ  แต่นแต๊นนน .... เย้ ๆ ๆ  ผลงานชิ้นนี้อาจจะต่างไปจากที่เคยทำ ด้วยสีของโทนผ้าที่ใช้  ซึ่งจริง ๆ แล้ว ผลงานชิ้นนี้คืองานที่เริ่มทำใหม่ ๆ  ตอนที่ยังไม่ทราบเรื่องสไตล์ของโทนสีที่ชอบเท่าไหร่ค่ะ  และอยากใช้สีนี้ เพราะอยากเคยคิดอยากจะเอามาใชว์ในบ้าน ในช่วงที่เวลาหนาวมาเยือนค่ะ มันคงเข้ากับบรรยากาศสุด ๆ ไปเลย ชื่อคอลเลคชั่นของผ้าที่ใช้ คือ  Snowman Gatherings by Primitive Gatherings for Moda ค่ะ   (ท่านไหนที่สนใจ charm pack ชุดนี้ และชุด ขาวล้วน แวะชมที่ www.craftykatz.com นะคะ จะมีผ้าที่ใช้ทำงาน และอุปกรณ์จำหน่ายเสมอ ๆ ค่ะ ) ว่ากันด้วยเรื่องแพทเทิร์น อันนี้เป็นแพทเทิร์นฟรีนะคะ สามารถเข้าไปชมดาว์นโ

I must be strong and carry on.  'Cause I know I don't belong, here in heaven. ------ สวัสดีค่ะ ทุกท่าน  เหมือนว่าจะหายไปนานเลยรึป่าวนะ ?  จริง ๆ ไม่ได้หายไปนาน แต่ไม่ได้เย็บผ้านานมากกว่า  ช่วงที่ผ่านมาเกิดเรื่องสำคัญขึ้นในชีวิต  นั่นคือการสูญเสียญาติผู้ใหญ่ที่เคารพมาก ๆ ไป  ชีวิตมันก็ต้องเป็นไปแบบนี้ แต่ด้วยความที่ไม่ได้ทันตั้งตัวซักเท่าไหร่ เลยรู้สึกเหวอ ๆ ไปมาก แทบใช้ชีวิตปกติไม่ได้เลยในช่วงแรก ตอนนี้ก็ผ่านไปเดือนนึงแล้ว ทำใจได้มากขึ้นแล้วค่ะ  ชีวิตต้องไปต่อ และเชื่อว่าซักวัน เราคงได้เจอกันอีก ขอเป็นกำลังใจให้แก่สิ่งมีชีวิต ทุกสิ่งบนโลกนี้ค่ะ (เกี่ยวมะ?) กลับมาที่เรื่องงานผ้าต่อ หลายครั้งที่พยายามหาอะไรทำเพื่อบำบัดจิต  แต่เมื่อความรู้สึกที่มันอยู่เหนือเหตุผล เลยทำให้ทุกสิ่งต้องหยุดนิ่ง เผลอไผลให้ความรู้สึกมันควบคุมทุกอย่างไป แต่พอเริ่มมีสติ ก็สามารถกลับมาสู่โลกแห่งความเป็นจริงได้ จริงเป็นที่มาของงานชิ้นแรกที่ได้เริ่มเย็บ หลังจากขลุกกับความเศร้ามาซักพักค่ะ  (วันนี้เขียนบล็อกแปลก ๆ จัง คนอ่านจะงงมั้ยเนอะ ??)  ขอบคุณพี่สาวใจดี ที่